پربیننده ترین مطالب

آخرین مطالب

آخرین مطالب پرونده ها

نوع خبر 
 
روزنامه اطلاعات
فروهر پهلوان زیست و پهلوان مرد
محمدجواد حجتی کرمانی
۳ آذر ۱۳۷۷
در آستانه سالگشت شهادت دکتر سامی* وزیر بهداری نخستین دولت انقلاب، دست‌های جنایتکار، داریوش فروهر وزیر کار آن دولت را، با وضعی مشابه - با ضربات کارد - نیز به خاک و خون کشید...

 

 

... اگر نبود آشنایی نزدیک من با مرحوم داریوش فروهر در زندان و حسن سلوک و مهمان‌نوازی بزرگوارانه آن آزاده مرد از ما، شاید این کلمات اینک نوشته نمی‌شد... اما «حق صحبت»، مرا بر آن داشت که ضمن تسلیت مرگ جانسوز این مرد آزاده و مبارز و عاشق ایران و دشمن بیگانه به همه میهن‌دوستان و آزادگان وطن، یادی از آن روزهای فراموش‌نشدنی بکنم:

 

این نگارنده در سال ۱۳۴۶ به اتفاق ۱۱ تن دیگر از اعضاء حزب ملل اسلامی برای گذران دوران محکومیت، به زندان شماره ۳ قصر هدایت شدیم. پذیرای ما در درجه نخست، شهید دکتر سامی بود و شهید حاج صادق اسلامی که این دو، با چند تن از همرزمانشان را روز بعد از ما جدا کردند و به زندان شماره ۴ بردند.

 

ما ماندیم و عده‌ای از زندانی‌های توده‌ای و گروهی منسجم و متشکل از مارکسیست‌های جوان به رهبری پرویز نیکخواه که در رابطه با ترور نافرجام شاه در کاخ مرمر توسط مرحوم شمس‌آبادی دوران محکومیتشان را می‌گذراندند... و ما گروه تازه وارد اسلامی، که عمدتا جوان و نوجوان بودیم، تنها یار و یاور و پرستار و میزبان مهربانمان مرحوم داریوش فروهر بود که به تنهایی زندانی می‌کشید و هم‌پرونده‌هایش از قبیل بهرام نمازی و چند تن دیگر در زندان ۴ بودند...

 

پس از رفتن برادران نامبرده به شماره ۴، به جز ما، او تنها نمازخوان زندان بود و تنها کسی بود که از امام خمینی و فرزندش مرحوم حاج آقا مصطفی خمینی به نیکی یاد می‌کرد، راستی که آن آزاده مرد بسیار بی‌باک و نترس بود و از این رو، توده‌ای‌های زندان، از او دشمن‌تر نداشتند! زیرا هم از نظر قد و بالا و تیپ، مردی زورمند و قهرمان و پهلوان و نترس و رک و راست و صریح بود. هم زندانبانان او از چشم می‌زدند و برای او احترام ویژه‌ای قائل بودند...

 

***

 

پس از آزادی از زندان در سال ۵۴، چند بار یکدیگر را دیدیم و چون من پس از گذران مدت طولانی زندان، بیمار و لاغر و نحیف بودم، مرا به طبیبی جوانمرد از یاران خودش معرفی کرد که در بیمارستان «به‌آور» از من عیادت کرد. او «بهروز برومند» نام داشت با قامتی لاغر و کوتاه اما با اخلاقی درست مانند داریوش فروهر... یادش به خیر...

 

***

 

پس از پیروزی انقلاب، مرحوم فروهر وزیر کار مرحوم مهندس بازرگان شد و پس از استعفای دولت موقت، فروهر از صحنه کنار رفت و موضع منتقد و مخالف گرفت ولی هیچگاه از حدود ادب و قانون خارج نشد و بنظرم تا آخر عمر به شغل وکالت مشغول بود... که البته در این مدت ۲۰ سال، دیگر، همدیگر را ندیدیم... مگر بنظرم یکبار، در یک مجلس ختم که گذرا چشممان به هم افتاد و از دور احوالپرسی کردیم...

 

***

 

یاد دلاوری‌های مردانه او در نهضت ملی ایران و در انقلاب اسلامی فراموش نمی‌شود. هر چند این نگارنده در مواردی از موضعگیری‌های فکری و عملی او حرف داشتم و دارم ولی هیچگاه نسبت به پاکی و مردانگی و خلوص او تردید نکرده‌ام...

 

- خدا او را بیامرزد و دست دشمنان غدار ایران و اسلام را از سر این کشور و این ملت کوتاه کند... به امید کشف قاتلان و مجازات آنان توسط مسئولان امر...

 

* شهادت دکتر سامی در همین روز‌ها (۵ آذرماه ۱۳۶۷) اتفاق افتاد- یاد آن شهید مهربان را نیز گرامی می‌داریم.

شنبه 1 آذر 1393  17:25

 اخبار مرتبط
آخرين تاريخ بازديد : جمعه 6 مرداد 1396  0:39:18
کليد واژه هاي مرتبط : داریوش فروهر  ;  حجتی کرمانی  ; 
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی
پست الکترونیکی
نظر

ورود کد امنیتی :    Audio Version Reload Image
صفحه نخست | پرونده‌ها | پرونده‌های ویژه | گزارش‌های ویژه | تاریخ مصور | از دیگر رسانه‌ها | پاورقی | روزنگار | تاریخ جهان | کاغذ اخبار | دفتر مقالات | گزیده‌های تاریخی | تاریخ شفاهی | کتابخانه
© 2010-2011, Iranian History. All right reserved.
The Site is best viewed at a screen resolution 1200*800, optimized for mozilla firefox.
Design By ACACO.